Painter’s love

Η μια τέχνη συναντά την άλλη μον σερί! Τούρτα για την Έλενα που λατρεύει τη ζωγραφική! Χρόνια πολλά και δημιουργικά!
DSC_3849 (2)DSC_3869 (2)DSC_3874 (2)DSC_3880DSC_3890DSC_3891 (2)

Advertisements

Τι, πως, ποτε, γιατι

Να βάψω ένα δωμάτιο… να το βάψω! Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι; Ο αδερφός μου θα με προμηθεύσει με τα σωστά υλικά και θα κατανοήσει τις οικολογικές μου παραξενιές. Σωστά; Σωστά… Λαδί! Όχι περίμενε μπεζ…. όχι όχι γκρι! Μήπως μανιταρί; Δειγματολόγια, χρώματα, αστάρια, ξανά και ξανά και ξανά….Ούτε το γιοφύρι της Άρτας να ήταν, ένα μικρό δωμάτιο πήρε δύο μήνες να βαφτεί και άλλους δύο τόνους τηλεφωνημάτων στον προαναφερθέντα ήρωα για το πώς και το γιατί.

Σκέφτηκα λοιπόν να τον γλυκάνω λιγάκι…κυριολεκτικά! Είδα μια τούρτα διακοσμημένη λέει με ζαχαρόπαστα, από τη φίλη μου τη Διονυσία, που ήταν κομμένη και ραμμένη στην περιπέτεια του δωματίου.

Έψαξα, σκέφτηκα και… τόλμησα! Γιατί χωρίς προηγούμενη εμπειρία και γνώσεις για το πώς να φτιάξεις μια τούρτα γε-νι-κά, μάλλον περί τόλμης πρόκειται :-)!

DSC_0148 (2)

DSC_0141 (2)

Το σχόλιο ενός πελάτη του χρωματοπωλείου “Μα τι κάνετε εκεί, τρώτε μέσα από το πεντόκιλο;”, με έκανε να γελάσω, αλλά και μου σφήνωσε μια ιδέα που άρχισε να σιγοψήνεται στο μυαλό μου…

Για τους γενναίους που έφαγαν μέσα από το…”πεντόκιλο”: Ένα σοκολατένιο υγρό mud cake με γέμιση λευκής σοκολάτας και ένα ζουμερό κέικ βανίλιας με μαρμελάδα φράουλα και γέμιση μπίτερ σοκολάτας τους αντάμειψε, γευστικά τουλάχιστον, για την υπομονή τους στην περιπέτεια του δωματίου!